Nieuws

‚Time is on my side…’ (the Rolling Stones)

 

Lieve Zielsverwant,

Overal waar ik ben zoek ik naar ruimte…het gladde oppervlak van de grachten in Amsterdam, de maan aan de heldere sterrenhemel als ik naar huis loop…een hut aan een verlaten strand…Hoe verder ik kan kijken hoe liever mij het is en hoe stiller het is hoe meer ik mij kan afstemmen op de zachte ruis die uit de kosmos tot ons komt…De maan liet mij deze week hoog boven nachtelijk Amsterdam haar schijngestalten zien. Ik zie haar en zij mij evenzeer, een heel leven lang in al mijn gedaanten en gemoedstoestanden.

Altijd heb ik de neiging om onder haar magische schijnsel iedereen die met gebogen hoofd keihard langsfietst, staande te houden en te zeggen kijk: kijk de maan!

Afgelopen zomer in Indonesie kwam ik erachter dat de mensen daar drie dagen lang de maan als vol beschouwen. Dat klopte prima met mijn gevoel dat in die drie dagen de maan met haar koele licht, die zoveel stilte en verstilling suggereert, ook alles wat nog ongezien was uit de diepte naar boven brengt.

Net als de zon, is de maan een hele belangrijke factor geweest in de geschiedenis van de mensheid, als het om het ordenen van de tijd ging. Geen twaalf maanden, maar dertien manen in het jaar en de invloed op de getijden, de stemming, de drukte op politiebureaus en kraamcentra wordt nog steeds gevoeld.

Ook al houden de meeste mensen zich niet meer aan de natuurlijke tijd, ons innerlijk mechanisme laat zich niet dwingen door de klok alleen….

Nu wachten we op het voorjaar, we voelen al de verandering van het licht, de zon wint aan kracht en schijnt soms uitbundig naar binnen, tussen de hagelbuien door.

De tijd rent eeuwig door, we kunnen haar niet stil zetten.

Dat alle verschijnselen van voorbijgaande aard zijn, kan ik soms moeilijk accepteren. De dood beëindigt ons fysieke bestaan. De adem stopt en daarmee de mogelijkheid via onze lichamelijke vertegenwoordiging te ervaren, te proeven, te handelen. Dat alles wat in leven komt weer sterft weet iedereen, maar toch als de dood zich aandient, willen we dat meestal niet accepteren. Of we accepteren niet, hoe die zich aandient, via ziekte, of ongeval….of in een veel te jong leven.

Toch kan de tijd je vriend zijn, dat heb ik ook gemerkt. Tijd heelt wonden, pijn wordt minder en genezing van ziekte, jezelf ontwikkelen en ervaringen op doen en ergens heel goed in worden, heeft allemaal tijd nodig.

Mijn dochter breide voor mij uit ijle alpacawol een omslagdoek in een klassiek patroon ‚a path in the forest’ genaamd. De fijne steken in kantmotief van varens, eikenbladeren en jasmijnbloemen, geven haar toewijding weer in het geduld en de tijd die zij daarin gestoken heeft. Zij geeft mij niet alleen iets moois en zachts, maar alle uren dat zij daaraan gewerkt heeft. Dat maakt die sjaal een ‚keeper of time’ een weefsel tussen haar en mij dat onze tijdloze band bevestigt.

In het werk van de familie- en systeemopstellingen, maken wij de onzichtbare draden en het weefsel van verbindingen en verstrikkingen zichtbaar. Je moet er bij zijn om de kracht van de opstellingen te kunnen ervaren en ook om te zien dat in die tijdloze banden van verleden, heden en toekomst jouw rol cruciaal is en verder reikt dan jouw persoonlijk leven. Het helen van het familie-bewustzijn, betekent ook meteen de vrijheid voor ieder lid van het systeem, omdat hij of zij gezien, erkend en gerespecteerd wordt.  Als dat duidelijk voor je is, hoef je in andere betrekkingen, bijvoorbeeld je relaties, je werk en met jouw kinderen, niet in dezelfde verwarring terecht te komen.

Op 13 maart aanstaande geef ik weer een workshop van 10 tot 17 u. Er zijn nog plaatsen vrij om een eigen vraag in te brengen, als representant ben je ook welkom.

Ook op 10 april en 22 mei geef ik nog workshops, daarna wijd ik me weer een tijdje full time aan Yoga, de Yoga Docenten Opleiding in ons Amsterdam Yoga Centre en aan de naderende zomer!

Van harte nodig ik je uit om mee te doen en je bewustzijn te verruimen, zodat jij in de tijd dat je leeft, meer ruimte en vrijheid gaat ervaren.

 Time is really on my side’, dat kan ik nu echt ervaren.  Graag geef ik wat de tijd mij geleerd heeft door: in de helende veld van tijdloosheid waar alleen het niet voorbijgaande telt. Als de sluier van de tijd wegvalt, toont zich de ware gedaante van dat wat eeuwig is. Voor mij zijn dat de banden van de ziel en de adem van goddelijke tegenwoordigheid.

 Ik hoop je te ontmoeten en dat onze ontmoeting voor allen met wie we verbonden zijn, helend en bevrijdend mag werken! Zoals altijd vanuit de ziel,

Maria